خردمندی را که در زمرهی اجلاف سخن ببندد شگفت مدار
که آواز بربط با غلبهی دهل بر نیاید
و بوی عنبر از گند سیر فرو ماند
نمیداند که آهنگ حجازی / فرو ماند ز بانگ طبل غازی
گلستان سعدی
باب هشتم (در آداب صحبت)
آرشیو برای جولای, 2008
هی هی هو هو
| بــه صــوت بـلـبـل و قـمـری اگـر نـنـوشی مـی |
|
عــلاج کــی کـنـــمـــت؟ آخِـــرُالـــدَّواءِ الــکَــی |
| ذخـیــرهای بــنـه از رنـــگ و بــوی فـصـل بـهـار |
|
کـه مــیرســنـد ز پـی رهـزنـان بـهـمـن و دی |
| چـــو گـــل نـقـاب بـرافـکنـد و مـــرغ زد هـوهـو |
|
مــنــه ز دســت پـیـاله چـه میکنی؟ هیهی |
| شــکــوه سـلـطـنـت و حـسـن کـی ثبـاتی داد |
|
ز تـخـت جم سخنی مانـده است و افسـر کی |
| خـــزیــنـه داری مـیــراث خــوارگــان کـفر است |
|
بـه قــول مـطـرب و ساقی به فتـوی دف و نـی |
| زمـــانــه هـیـچ نـبــخـشــد کـه بــازنـسـتــانــد |
|
مــجــو ز ســـفــلـه مـــروت کـه شـیه لا شَیء |
| نــــوشــــتــهانـــد بــــر ایـــوان جَــنَّــةُ الـمَـأوی |
|
کــه هــر کـه عـشـوه دنـیــا خـریـد وای به وی |
| سخا نماند، سخن طی کنم، شراب کجاست |
|
بـــده بــه شــادی روح و روان حـــاتـــم طــــی |
| بــخــیــل بــوی خـــدا نــشــنــود، بـیــا حــافظ |
|
پـیـالـه گــیـــر و کـــرم ورز وَ الــضَّــمــانُ عَــلَی |
|
|
||
| حافظ غزل 430 |
|
به اصفهان رو که تا بنگری بهشت ثانی
کی: 3 اردیبهشت 1383
کجا: اصفهان، میدان نقش جهان
