من به اندازهی یك ابر دلم میگیرد
وقتی از پنجره میبینم حوری
- دختر بالغ همسایه – پای كمیاب ترین نارون روی زمین
فقه میخواند.
ندای آغاز، حجم سبز، سهراب سپهری
نویسنده:
یکی از بزرگان اهل تمیز!-
فحشهای تازه
امیر در جنگ و دعوا کیان در سیگار پشت سیگار محمد در به کندلوس رو که تا بنگری بهشت… دیار علیرضایی در دنیامون شده آخرت یزید الناز در دشت ما از دشت کربلا
عسقر گفت
سلام سلام مَنيم بالام…
يه چيز بگم باور، به كني. . .
منم دلم كه ميگيره ميرم دم درشون زنگ كه ميزنم. . . به آسمان نگاه ميكنم شايد اينبار چون دگربار نباشد شايد . . . شايد اينبار خودش باشد و آنچه مي خواهد مرا به آغوش بكشد او باشد؛ و نه پاره آجري بيش كه از سقف به سر ميبارد حافظا . . . عسقرا . . .
آي كلّم ، آي كلّم ….
ولي چي… جِدّني خيلي كاره عالي كردي كه اينو نوشتي .. .
واقعني ملومه كه حرفه خيلي گنده ايه . . .
ببين شاعر چي گفته واقعني … من كه اصلا سر در نياوردم.
ملومه كه خعلي چيزه جالبيه . . . اصلا ملومه…
بي شوخي حال داد…
يا علي
يا حق