|
در فصـل بهـار اگـر بتی حور سرشت |
|
یک ساغر می دهد مرا بر لب کشت |
|
هـرچند به نزد عامه این باشد زشت |
|
سـگ بـه زمن ار برم دگر نام بهشت |
|
|
|
خیام |
Posts Tagged خیام
بازم سگ
آمدن، شُـدن، بُـدن
|
گــر آمــدنــم بـه خــود بُـدی نامدمی |
|
ور نیز شدن به من بُدی کی شدمی |
|
بــه زان نبُــدی کـه اندر این دیر خراب |
|
نـه آمـدمی، نـه شُـدمی، نـه بُـدمی |
|
|
|
خیام |
معلوم شد؟
|
هـرگـز دل مـن ز عـلـم محـروم نـشــد |
|
کــم مــاند ز اســرار کـه مـعـلوم نشد |
|
هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز |
|
معلومم شد کـه هیـچ مـعلـوم نــشـد |
|
|
|
خیام |
