دیدن روی تــو و دادن جــان مـطلب ماست

پـرده بـــردار ز رخـســار کـه جــان بـر لــب ماست

بـــت روی تـــو پـرستیم و ملامــت شـنویم

بت پرســتی اگر این است که این مذهب ماست

شرب می با لب شیرین تو ما راست حلال

بــی خبر زاهـد از این ذوق که در مشرب ماست

نیست جز وصف رخ و زلف تو ما را سخنی

در همه سال و مه این قصه‌ی روز و شب ماست

فرصت شیرازی